Poziom 75 000 USD jest wielokrotnie testowany pod presją, a w ciągu tygodnia netto odpływ z ETF wyniósł 1,28 mld USD, co jest największą skalą od czerwca. Średnia krocząca z 50 tygodni, która utrzymywała się przez siedem kolejnych tygodni, w zeszłym tygodniu zamknęła się poniżej tego poziomu.
Technicznie, kapitałowo i sentymentalnie – wszystkie trzy wskaźniki są na czerwono.
Ale „słabość” nie oznacza „powinna być słaba”. Przyczyny tego spadku, rozłożone na czynniki pierwsze, są wyłącznie taktyczne – silny rynek pracy podniósł wycenę podwyżek stóp, masowe umorzenia ETF powiększyły spadki, a przebicie średniej z 50 tygodni wywołało programowe stop lossy. Żaden z tych czynników nie jest strukturalny.
A poniższe trzy sygnały zaczynają tworzyć pęknięcia w przekonaniu, że „wszyscy są niedźwiedziami”.
Sygnał pierwszy: „pęknięcie” cen ropy jest głębsze niż wycenia to rynek.
Ropa Brent spadła z wysokich poziomów do około 92 USD, notując w tygodniu ponad 10% spadku. UBS szacuje, że w październiku wpływ cen energii na CPI wyniesie tylko 0,04 punktu procentowego, podczas gdy we wrześniu było to 0,39 punktu. Inflacyjna presja ze strony energii wyraźnie słabnie.
Rynek wycenia obecnie 80% prawdopodobieństwa podwyżki stóp w grudniu, co jest niemal pełnym uwzględnieniem. Jednak jeśli CPI okaże się słabsze od oczekiwań, to 80% prawdopodobieństwo zostanie zrewidowane. Nawet niewielkie złagodzenie presji na stopę dyskontową może zachwiać kotwicą wyceny aktywów ryzykownych.
Sygnał drugi: odpływ z ETF – czy to „szybkie pieniądze” uciekają, czy „wolne pieniądze” się wycofują?
W strukturze odpływu 1,28 mld USD, IBIT odpowiada za około 1,21 mld, z czego 403 mln w piątek jednego dnia. Skupienie, gwałtowność i punktowe uderzenie – to cechy pasywnego umorzenia i likwidacji lewarowanych pozycji, a nie systematycznego wycofywania się kapitału alokacyjnego.
Historycznie po odpływach rzędu 1 mld USD w tygodniu często następuje spowolnienie tempa odpływu. Jeśli w przyszłym tygodniu odpływ zmniejszy się do poniżej 300 mln, to najboleśniejszy okres szoku podażowego prawdopodobnie już minął.
Sygnał trzeci: „dług” BTC wobec amerykańskiego rynku akcji rośnie.
Wczoraj S&P wzrósł o ponad 2%, Nasdaq prowadził, indeks chipów wzrósł w ciągu dwóch dni o 11%, a BTC ledwo wrócił do poziomu około 75 300, nie odrabiając nawet porannych strat.
To nie oznacza, że BTC „się skończył”, lecz że transmisja apetytu na ryzyko ma opóźnienie. Najpierw odbudowują się akcje, potem nadąża kryptowaluta – ten scenariusz już się powtarzał. Im większa nadmierna przecena między nimi, tym silniejsza siła powrotu do średniej. Gdy apetyt na ryzyko przeleje się z akcji na kryptowaluty, odbicie będzie bardziej dynamiczne niż przy jednoczesnych wzrostach i spadkach.
Obecna sytuacja jest więc jasna:
75 000 to punkt obserwacyjny, a nie sygnał do kupna. Znajduje się tuż powyżej średniej z 50 tygodni, a jej przebicie otwiera drogę do 68 000, co jest kolejnym poziomem wyznaczonym przez Wintermute.
Sygnał przełamania krótkoterminowej słabości: wzrost wolumenu i powrót powyżej 80 000. Jeśli dzienna świeca zamknie się powyżej, a tygodniowa utrzyma ten poziom, struktura ulegnie zmianie.
Pierwsze potwierdzenie odwrócenia średnioterminowego: trzy dni z rzędu netto napływ do ETF + CPI poniżej oczekiwań. Dopiero jednoczesne wystąpienie obu sygnałów oznacza „przekazanie władzy nad wyceną”.
Najbardziej pesymistyczne momenty na rynku to zwykle te, gdy różnice informacyjne są największe.
Wszyscy patrzą na to, że BTC nie wzrósł wczoraj wieczorem. Nieliczni zwracają uwagę na to, co się stanie, jeśli ceny ropy nadal spadną, CPI osłabnie, a odpływ z ETF się zatrzyma – wtedy poziom 75 000 może zmienić się w coś innego.
$BTC$ETH$BZ
Zastrzeżenie: Treść na OKX Orbiter ma charakter wyłącznie informacyjny. Dowiedz się więcej
Odpowiedzi
Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która odpowie!